کردگاپ اٹی محفل مشاعرہ

‎کردگاپ نا سرداری شار اٹی ہفتہ یکم جون 2024 آ ماری آ کالج اٹ اسہ مشاعرہ اسے نا مجلس اس اڈ ہلک۔ کچاری نا خاص انگا مہمان ماسٹر عزیزاللہ سمالانی ئس، اعزازی مہمان ماسٹر گل حسن ئس۔ ہندن نظامت نا زمواری تے غلام فاروق سرپرہ سر تس۔ فوٹو گرافی عبدالرحمان کرے۔

غلام فاروق، بابل نور او نجیب سائر وختہ سر مسر۔ ہال اٹی کرسی تے ترتیب تسر۔ منہ سنگت ئس بسر تو فیصلہ مس کہ پیشن چمنی ٹی مجلس چس کیک۔ ولدا اسٹ اسٹہ کرسیک ارفنگار او پیشن تخنگار۔ کچاری بیگہ نا چار بجہ غا بنا مروئی ئس، ولے گڑاس سنگت آک تا اختئی نا سوب آن پنچ آن پد بنا مننگ کرے۔ باسنی آن پد ہم بھلو مچی اس مس۔ داٹی پیر، ورنا، کماش آتتون اوار چنا و مسنک ہم بشخ ہلکر۔

‎کچاری نا بنا رب پاک نا کلام آن مس ہرانا ثواب آتے ورنا غا عبدالرحمان دوئی کرے۔

‎ہرا شاعرک شاعری بنفیر اوفتیٹی ورند راز، فاروق سائل، شوکت فگار ، ذاکرعجیب، زاہد احمد، شیرگل، محمد بلال و بابل اسک اوار ئسر۔ محمد بلال و ورند راز مر آن بروک آ مہمان شاعر آک ئسر۔

‎غلام فاروق نا شونکاری ، شاعری بنفنگ تون اوار چاچا و وساہت آک مجلس ءِ بھاز زیبا کریر۔ او پارے کہ بندغ بنیادی وڑ اٹ ادب دوست مریک۔ تینا وطن تون مہر و مریبت، تینا مخلوق نا ثقافت، بش تول، اوفتا گڑتی تتون اواری قدرتی ءُ گڑاسے۔ او دا مستائی ہلک کہ بابل نور نا اولیکو کتاب بھاز زو براہوئی اکیڈمی آن شینک مرو۔ دا ہم پارے کہ نن کردگاپ اٹی بھلو سیمینار اس ہم اڈ ایتنہ۔

‎شاعرک تینا شاعری تے بنفسا بنوک آتیان بھاز داد دوی کریر۔ اوفتا منہ شعر داوڑ ئسر۔

‎اف کاٹم نن تفین دستار اسے
‎کاٹم آتا داڑے سوداہی مریک
‎ورند راز
‎۔
‎خن تیٹ خنتویس عمل کپہ
‎گمان اٹ نی قتل کپہ
‎فاروق سائل
‎۔
‎لمہ اسے نا ارمان اُٹ
‎ایڑھ اسے نا داستان اُٹ
‎بن کنے قلم پارہ
‎عمر اسے نا لکھان اُٹ

‎بقاء کہ دمدری ءِ نا
‎سوال بے تغی ءِ نا
‎غیرت نا دا تقاضہ ء
‎گد بیرہ آگڑی ءِ نا
‎شوکت فگار
‎۔

‎گر یار متو ساقی پیمانہ کہ مس انت مس
‎معمور شراب آتیان میخانہ کہ مس انت مس

‎حسن انا عشق انا گفتار مسکہ اسہ دے
‎زور و کمزوری نا تکرار مسکہ اسہ دے
‎زاہد احمد
‎۔
‎ہتم نا رنگ ءِ پُلار داوڑ
‎دریر او گل گلاب ءِ اینو

‎بہار ہوغا چمن ٹی شاغار
‎دن انت اسے کن زراب اینو
‎محمد بلال
‎۔

‎پیل خرما ء ڈَول ءِ
‎دن متنے دن مفک
‎شمع غان پرک خلو ءِ
‎دن متنے دن مفک

‎تینا ہمسائے تا انت انت خیال ء کروس
‎دے ئس نیکن نا اُرا سلتو

‎مہراتا داسے کسر اشکن مس
‎کنا دماغ ء یا چپی یا جہان ہندن مس مار باواغان تینے داڑے عقل مند سمجھک
‎کنا دوٹی اینو دا ہیت آ تیان قلم لڑزک
‎ذاکر عجیب
‎۔
‎ہموڑے نی امر کاسہ ہراڑے زار بشخنگ ءُ
‎گلاب آتے کرینو لاب ہمو دستار بشخنگ ءُ
‎خننگن نن مفاداتیکے اینو شار یکجا ئے
‎ہمو نی محفل اٹ ہنپہ ہمو کتار بشخنگ ءُ

‎قوم انا ورنا تیکن ارمان بریک
‎تمرہ دافتا امر ہیت آتیا

‎اسل نن خنتون کس لنگڑی آن کسک
‎ہراتم بس کرورک پڈ خلوک آک ہم
‎شیرگل
‎۔
پنڈوخ ئسے، پِنڈنگ نا عجب رِِک اے درینے
دہ سال انا تینا خڑچ ء بجار اٹی کشک
کشانو اگہ بابل اے تو کَشنگ اے دوا تے
سگریٹ دکے خان انا دربار اٹی کَشک
‎بابل نور

‎غلام فاروق کہ زاہد احمد ءِ دعوت تس تو رائز اکیڈمی کردگاپ نا کل استادو شاگرد آک ہم ساڑی مسر۔ اوفتے کن بے کچ چاپ مس۔ خوشی دا ئس کہ مار تتون اوار بھاز آ مسنک ہم بسر۔ کل تا اخیر اسکان تولوک ئسر۔ اوفتا بشخ ہلنگ آن محفل اٹ چس اس بس۔

‎کردگاپ نا پنی آ شاعر بابل نور بس پارے کہ کنا شعر تا ترتیب پین وڑ ئس ولے دا چناک بسر۔ دا مسن تے کن اسہ غزل اس پاوہ۔ او تینا پنی آ غزل ” مسن تے خوانف” ءِ بنفے۔
پوشاک ء علم ئنا بیرف مسن تے تینا
‎خوانف مسن تے تینا خوانف مسن تے تینا

گٹ آن زیادتی نا زوئس وہف تینا اینو
ہر ظلم ئتو مقابل بابل سلف تا اینو
دنیا ٹی حق ء چاہف مسن تے تینا
‎ خوانف مسن تے تینا خوانف مسن تے تینا

‎بابل نور تعلیم او خاص کر مسن تا خوانفنگ نا باروٹ بھاز گچین او گپ کرے۔
اگہ دا چاسہ فرق اف تا
اسٹّو پاسہ فرق اف تا
تو تنیا مارک نا خوانِر ؟
مسنک انتئے گُڑا خوانپس؟
‎پارے کہ اینو نا پروگرام نا اول ننے لگا کہ کس بفروءِ ولے دا بے کچ بھلا مچی ننے
‎بھاز حوصلہ تس۔ نن ادب نا کچاری کینہ۔ علم ئنا روشنائی بشخنہ۔ شاعراتے مونی اتینہ۔ بایدے کہ اوفک ننتو ساڑی مریر۔ نن دننگا کچاری تے بھاز کین۔
‎او پارے
‎عقل انا توفک ہراتم کے ٹکا
‎ہوش انا چک آک کپس بال امر؟

نی اُرِس تے نتان ہم تمک
اگہ ہُلّی آ کس ہوانا مرے
زورٹ اودے کرینہ نن تینا
او ننا اَلّو حق خدانا مرے

‎ورنا غا سہیل احمد پارے کہ نن بایدے کہ تعلیم آ زور ایتن۔ چناتے تینا خوانفن۔ اوفک بریر نن تون خوانر۔ نن علاقہ نا خذمت کن کاریم کینہ۔ ننے فیس و پیسہ نا لالچ اف۔ او کل آن خواست کرے کہ نم تینا چناتے اسکول آ راہی کبو۔ اکیڈمی آ بریر۔ ننا مقصد علم ءِ۔ دا روشن آ چراغ لگسا کاہے۔ سہیل جان تینا استاد و شاگرد آتا ذکر ءِ ہم کرے۔ پارے کہ ننا ٹیم بھاز خواری کیک۔ سہب و شام نن حاضر ان۔ او گلہ کرے پارے کہ کس ادارہ غاتا کوالخواہی ءِ کپک۔ نن مونی برین تینافتے حوال کین۔ اوفتا پاش کین۔ ہندن گڑاک جوانی نا کنڈ آ کارہ۔ او منہ شعر پارے
‎علم انا دیوان ءِ کن تون سوچوہ
‎راج انا سامان ءِ کن تون سوچوہ

‎عبدالرازق سرپرہ اسٹیج آ بس۔ او افسانہ نگار و تاریخ نگار اسے۔ اونا اولیکو کتاب "زیبل آ کردگاپ” براہوئی اکیڈمی آن شینک مسنے۔ او پارے کہ کنے بھاز خوشی بریک۔ نن بحیثیت ءِ دا ڈغار نا خذمت گار خواہسنہ کہ دن ءُ ہنین ءُ مچی مرے۔ دانا بدل علم اتون گنڈوک آ سنگت آتا کاہک۔ ای ناز کیوہ۔ ننا بابل نور قدیم آ لوز آتے خلک اتیک۔ او گڑاس ادب نا تاریخ آ ہیت کرسا پارے کہ ننا وطن اٹی بھلو پنی ءُ شاعر و ادیب ودی مسنو۔ او گلہ تس کہ بھاز انگا ورناک اینو داکچاری ٹی خننگپسہ۔ بایدے کہ اوفک ساڑی مریر۔
‎ہراتم خلیس آن لڑزا قلم
‎گڑا تاریخ نا ہیت چاچا مریک

‎ہرئسے نوشت کار، لکھوک، قلم کار تینا وخت ئنا مورخ مریک۔ تینا ڈھ ئنا ترجمان مریک۔ راج ئنا خن پاننگک۔ کردگاپ گرگینہ نا سرزمین زرخیز مننگ تون اوار مردم خیز ہم ارے۔ کردگاپ نا علمی و ادبی بندغ آتیاں بیدس مچا براہوئی ادب نا تاریخ نامکمل ء۔ زندہ غا قوم آک تینا تاریخ ء تینٹ شون ایترہ

‎محفل ئٹ ہمو وخت بے کچ خوشی مس کہ علاقہ نا پنی آ ہستی خواجہ ڈاکٹر عبدالرزاق صابر نا کلہو ءِ غلام فاروق مچی آ سر کرے۔ کل انا دوک چاپ اکن بڑزا مسر۔ ڈاکٹر تینا اختئی آن ساڑی متو ولے اونا دا زیبا انگا کلہو آن ہندن لگا کہ او ننا نیام اٹ تولوک ءِ۔
‎کلہو دا وڑ ئس
‎”اینو دا شعری دیوان نا کماش ، مجلس نا مہمان خاص و مجلس نا منتظم بابل نور، ادب تون تعلق تخوک آ کردگاپ و دامون ایمون آن بروک آ دیوان اٹی ساڑی سنگت آتے کنا پارہ غان مہر انا سلام۔
‎سنگت آک یقین چارے ای اگہ وخت اس کردگاپ اٹی ادبی دیوان، کچاری یا مشاعرہ اسے نا بنیوہ بھاز خوش مریوہ۔ است خواہک کہ ساڑی مریو ولے وائے مجبوریک۔ انتئے کہ کنے ہمو دیک یات بریرہ کہ ہراتم ای کردگاپ مڈل اسکول اٹی ہفت جماعت نا اسٹوڈنٹ اس ئسٹ۔ کنا اولیکو اردو شاعری اسہ قلمی دوست سینا کمک اٹی غالبا 1968 اٹی لاہور نا چناتا رسالہ اسیٹی چھاپ مس ہراڑان کنا شوق پین ودا و ای براہوئی ٹی باقاعدہ شاعری شروع کریٹ۔ او دور اٹی ای پنوک ءُ شاعری اس تو کریٹہ ولے حیران ئسٹ کہ دیر ءِ بنفو تا۔ دا خاطر آن او وخت آ دا علاقہ ٹی ورنا ءُ شاعر کس الو۔ ننا شار اٹی بیدس ملا میران آخند آن شاعری تون دلچسپی تخوک ءُ کس اَلو۔ نن چناک ملا میران آن خلیسنہ کہ او چناتے سخت ڈانٹاکہ۔ او وخت آ علاقہ کردگاپ نا ایلو شاعر آغا یعقوب شاہ ئس اونا شعرتے پیرہ مراد و دولت خان اسک مجلس آتیٹی پاریرہ۔ اوڑتون ہم ہیت کننگ نا جیرت اَلو ننے۔ اوفتیان مست ننا علاقہ نا کل آن متکن آ شاعر شہسوار مسنے کہ او گرگینہ نا بندغ اس ئس۔اونا شعر اسینا بندءِ:
‎ہورہ و جھل گروک ءِ
‎پڈین نا جو وہوک ءِ
‎او رب انا تروک ءِ

‎ہمو دور انا اسہ پین شاعر اس میر عبدالعزیز رودینی ہم مسنے کہ آشخان رودینی ٹی توسکہ اونا اسہ یادگار ءُ غزل اسے نا بند اسے۔
‎عاشق آتا نغدہ لگا دلربا اقرار کیک
‎لکھ مراد آ پژہ غاتے کوپہ غا تار تار کیک۔
‎ (نغدہ اسہ دھول آنبار ءُ گڑاسے کہ اعلان کننگ نا وخت آ اودے خلکرہ)

‎اینو ماشاءاللہ علاقہ کردگاپ اٹی زبان و ادب و شاعری تون تعلق تخوک آ بندغ آتا بھلو کچ اسے۔ جوان ءُ جوان ءُ کلام، جوان ءُ خیال و فکر مون آ بننگ اٹی ءُ، شعری فکر اتون اوار فن انا ہم خاص خیال تخننگک۔ کیہی صاحب دیوان شاعرک ہندا کچاری ٹی ہم ساڑی ءُ ، بس کنا گونڈ انگا کلہو ہندادے کہ تینا فکر و خیال آتے ادب برائے زندگی نا سانچہ ٹی تخسا ہراڑے کہ تینا لاڈی ءِ نازیفنگک ہموڑے تینا راج و تینا مخلوق نا ویل و مشکل آتے ہم تینا شعرتا سرحال جوڑ کننگے۔ انتئے کہ پارہ شاعر و ادیب راج انا خن مریک او بروک آ وخت و زمانہ ءِ تینا دور اندیشی ٹی اینو خنک۔
‎ای نما بھاز وخت ءِ ہلپرہ فاروق صاحب نا کمک اٹ کنا دا منہ ہیت ءِ بنگرے نما بھاز منتوار۔ داسہ کنا متکن ءُ غزل اسینا ارا بند۔ اینو نا مشاعرہ ٹی پیش ءُ:

‎سما اف انت اسے کن است بیوس وار وار ہوغا
‎خنا لتاڑ ءِ پھل آتا ہتم ہوغا بہار ہوغا
‎ہر است اٹ تیر لگانے ولے بس فرق دادے کہ
‎اسٹ اس گار گار ہوغا تو ایلو بے توار ہوغا

‎کنا حاضری لگا نما کل نا منتوار۔”

‎بالکل ڈاکٹر صاحب نما حاضری لگا۔ اللہ پاک نمے بھلو عمر اس ایتے۔ نما مہر ننا خن تیا۔ بھلا بندغ ہراڑے مرے چنکاتا حوصلہ نا بڑزائی کن تینے سر کیک۔ دا اسہ کلہو اس الو بلکن اسہ کمک اس ئس، حوصلہ اس ئس، شاباشی اس ئس۔ داڑان مجلس اٹی تولوک آک بھاز گڑاتے ہیل کریر۔

‎نجیب سائر پارے کہ دن انگا مچیک بایدے بھاز مریر۔ نن تینا علاقہ نا خذمت کن ہردم تیار مرین۔ جوان انگا وخت آتے بھاز کین۔ دن انگا کچاریک جوان انگا کسر ءِ رغامرہ۔ نن تینا چناتے علم ایتن، شعور ایتن۔ کنے بھاز خوشی مس اینو دا شاعرتے بنگٹ او دا ہیت ءِ مون اتون بڑزاغا کننگ کیوہ کہ اینو کنا براہوئی زبان نا شاعر بھاز بھلو مقام اسے آ سر مسنے۔ او کس آن پدی اف۔ امر کہ شاعری بنگن، تاریخ ءِ بنگن انن مونی کان۔ او پارے کہ ننا مقصد ہم ہندادے کہ ادب دوست آتے مونی اتین۔ اوفتا کلہو ءِ دوئی کین۔ نن کوشست کینہ کہ ورناک کل بریر تینا ہیت ءِ مچی نا مون آ اتیر۔ نن عئید آن پد اسہ بھلو پروگرام اس نما کمک اٹ اڈ ایتنہ۔ اوٹی مشاعرہ غان بیدس مقالہ، نثر، بحث، ٹیبلو، بک اسٹال، موسیقی و ایلو گڑاک مرور۔

‎ہندن گڈ سر اٹ کچاری نا بھلا مہمان تران کرسا پارے کہ علاقہ کردگاپ ہمو ڈغار ءِ کہ داڑے زبان و ادب نا مدام خذمت مرسا کرینے و ہندن مون مستی ہم مرسا کروءِ۔ نن ہر خذمت کن تیار ان۔ دا جوان انگا مچیک مدام برجا مریر۔ او محفل نا انتظامیہ ء شاباشی تس پارے کہ یقین چارے اینو ای ہرا خیال آتے نمے آن بنگٹ تو بھاز خوشی مس۔ ولدا او اسحاق سوز نا شعئر اس پارے
‎زندہ مننگ کن کنے ہنداخہ اِلّے ملخموت
‎زندگی اس قوم ءِ بشخِو شاعری ٹی پُوسکُن ءُ

‎کل بنوک آک دن ءُ زیبا ءُ کچاری اس اڈ ترفنگ آ غلام فاروق و بابل نور انا نا ہم منت ءِ ہرفیر۔ و اوفک زوت آن زو اسہ بھلو پروگرام اسے نا قول ءِ ہم کریر۔

‎تارمئی تون اوار پروگرام ختم مس۔ غلام فاروق کالج انتظامیہ نا شکریہ ء ادا کرے۔ اوکان پد کچاری ءِ چا بسکوٹ تننگا۔ مشاعرہ غان گڈ خبر تما کہ علاقہ ٹی فٹبال نا ٹورنامنٹ اس بنا مسنے۔ اینو اولیکو میچ تے ئس۔ اوکان پد ہم اسہ بھلو کچاری اسے نا مننگ بھلو ہیت اسے۔ اگہ دن مننگ کیک تو بھاز زو علاقہ ٹی علمی و ادبی سیمینار اس ہم مننگ کیک۔

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*